Trzy istotne publikacje zdominowały drugą połowę czwartkowych notowań na rynku walutowym. Wszystkie istotne dla rynku walutowego publikacje dotyczyły gospodarki amerykańskiej. Jednak ich wydźwięk był niejednoznaczny. Najistotniejsza z nich dotyczyła wrześniowej inflacji. W ujęciu miesiąc do miesiąca we wrześniu spodziewano się wzrostu o 0,1 procent a opublikowano, że inflacja wyniosła 0,0 procent. To z kolei miało przełożenie na dane w ujęciu rok do roku ponieważ w takim układzie inflacja spadła poniżej 5,0 procent i po danych wrześniowych wynosi 4,9 procent. Z kolei liczba wniosków o zasiłek dla bezrobotnych w tygodniu zakończonym 11 października  miała wynieść 469 tysięcy a o publikowano, że było to 461 000 wniosków. Jednak w duże zakłopotanie powstało przy odczycie danych dotyczących wrześniowej produkcji przemysłowej. Otóż ostatnie prognozy sygnalizowały wzrost o 0,9 procent a okazało się, że amerykańska produkcja przemysłowa spadła we wrześniu o 2,8 procent.

To najgorszy wynik od grudnia 1974 roku. Małym pocieszeniem może być fakt, że tak słaby wynik dotyczący produkcji przemysłowej osiągnięty został przy niższym od oczekiwań wykorzystaniu mocy produkcyjnych. Za wrzesień w USA oczekiwano spadku wykorzystania mocy produkcyjnych do 77,9 % z 78,7 procent poprzednio. Po publikacji okazało się, że wrześniowe moce produkcyjne wykorzystano zaledwie w 76,4 procent. W rezultacie czwartkowe publikacje nie miały większego wpływu na wielkość zmian notowań w skali jednego dnia. Natomiast amplituda zmian była już aż nadto widoczna. W pierwszej części dolar amerykański spadał do poziomu 1,3520 usd za euro. Po południu czasu polskiego nastąpiło przesilenie i waluta amerykańska zaczęła się odrabiać poniesione straty umacniając się do poziomu 1,3387 usd za euro. Jednak po publikacji słabych amerykańskich danych dotyczących wrześniowej produkcji przemysłowej nastąpił ruch powrotny. W jego rezultacie kurs dolara amerykańskiego spadł do poziomu 1,3472 usd za euro ale na koniec dnia zdołał jeszcze dotrzeć do poziomu 1,3468 dolara amerykańskiego za wspólną walutę europejską. Inne wydarzenia czwartkowych notowań to dynamiczne odbicie dolara australijskiego. Jednak to co ta waluta traciła podczas środowych notowań w czwartek w relacji do głównych walut nie zdołała odrobić. Niewykluczone, że piątkowe notowania przyniosą kontynuację zapoczątkowanego w czwartek trendu jeśli chodzi o dalsze wzmacnianie waluty australijskiej. Natomiast skala zwyżki nie powinna już być tak wielka jak podczas czwartkowych notowań. Ponieważ na piątek nie przewidziane są jakieś istotne informacje makroekonomiczne z Australii to dalsza zwyżka waluty tego kraju może zostać podyktowana czynnikami technicznymi. Nadal nie jest wykluczone, że koniec tygodnia może przynieść osłabienie kursu dolara amerykańskiego względem głównych walut. Chociaż pierwsza próba przedostania się w okolic 1,36 usd za euro przyniosła niepowodzenie to jednak nie można wykluczyć, że takie próby będą kontynuowane.
Jeśli chodzi o polskiego złotego to czwartkowe notowania przyniosły umocnienie względem głównych walut. Jednak skala zwyżek była bardzo zróżnicowana od 0,4 procent względem funta szterlinga poprzez 1,0 procent w relacji do euro oraz 1,2 procent w relacji z dolarem amerykański aż po 1,5 procent w relacji z frankiem szwajcarskim. Z kolei w relacji z walutami z Oceanii złoty polski oddawał wcześniejsze zwyżki, ze szczególnym wskazaniem na dolara australijskiego.

 

AF
www.waluty.com
AF® Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi "rekomendacji" w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). Zgodnie z powyższym autor nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podejmowane na podstawie niniejszego komentarza.