Grupa:
Inwestycje.pl Waluty.com Kantory.pl Investing.pl Fundusze24.pl TwojeFinanse.pl Forum-Prawne.pl Sfera-Finansow.pl
oferty biznesowe   giełda samochodowa   oferty pracy   english version

Czasy na świecie:

Nowy Jork (USA) 06:57:37 -6h
Tokio (Japonia) 20:57:37 +8h
Sydney (Australia) 21:57:37 +9h
Londyn (Anglia) 11:57:37 -1h
kursy walut | Waluty.com.pl

Artykuł

Menu artykułu

Treść artykułu

150

Ryzyko walutowe – czy należy się go bać? - cz.2

14.11.2006 15:20 wtorek
4. Aktywne zarządzanie ryzykiem walutowym
Aktywne i pełne zarządzanie ryzykiem walutowym należy rozpocząć od śledzenia zmian wskaźników makroekonomicznych, takich jak: Produkt Krajowy Brutto (PKB),Produkt Narodowy Brutto (PNB), stopy procentowe, dane o bezrobociu czy inflacji. Wszystkie te wskaźniki, a właściwie ich zmiany wpływają w większym lub mniejszym stopniu na zmiany kursów walut, a one z kolei konieczność podejmowania działań mających na celu ograniczenie ryzyka walutowego, poprzez aktywne zarządzanie nim.

Dzięki dogłębnej oraz opartej na opinii specjalistów analizie danych makroekonomicznych można z dużym prawdopodobieństwem określić jak będzie się w najbliższym czasie zmieniał kurs interesujących nas walut. Po tej analizie należy przejść do drugiego kroku zarządzania ryzykiem walutowym, czyli wyboru odpowiedniego instrumentu. W zależności od tego czy spodziewamy się spadku, czy też wzrostu kursu danej waluty, stosujemy różnego rodzaju instrumenty zabezpieczające
. Jednak zanim zapadnie decyzja dotycząca zabezpieczeń oferowanych przez banki trzeba dokładnie skalkulować czy te formy zabezpieczenia są opłacalne. Dlatego przed zawarciem umowy z bankiem warto zapytać o cenę zabezpieczenia, w jakim zakresie chroni dany instrument nasze transakcje i czy będzie on pomocny w naszych interesach. W opinii wielu przedsiębiorców obecne ceny tego typu usług są bardzo wysokie. Jednak to nie do końca jest prawdą, a banki często wychodzą naprzeciw oczekiwaniom klientów i oferują możliwość negocjowania warunków i ceny danego zabezpieczenia.

5. Instrumenty dla wszystkich
Obecnie na polskim rynku dostępna jest większość instrumentów zabezpieczających przed ryzykiem walutowym. Oferowane one są przez większość banków i dostępne są dla praktycznie wszystkich przedsiębiorców chcących zabezpieczyć swoją pozycję walutową. Ogólnie można je podzielić na następujące grupy instrumentów: transakcje terminowe, opcje walutowe, swapy walutowe i struktury opcyjne, przy czym te ostatnie są dość skomplikowanymi zabezpieczeniami.

Transakcje terminowe:

1) Istotą transakcji terminowych jest zawarcie umowy kupna lub sprzedaży określonej waluty obcej, ustalonej w dniu dzisiejszym na określoną datę w przyszłości po ustalonym kursie.
2) Transakcje można podzielić na dwie grupy: kontrakty forward i kontrakty terminowe zwane również kontraktami futures.
3) Jeżeli chcemy uniknąć niespodziewanego wzrostu kursu danej waluty to należy zakupić jeden z dwóch rodzajów kontraktów terminowych, natomiast w przypadku przeciwnym należy sprzedać jeden z tych instrumentów. Dzięki temu możemy nie tylko uchronić się przed niekorzystnymi zmianami kursu walutowego, ale także osiągnąć zysk z handlu kontraktami.
4) Różnica pomiędzy tymi instrumentami jest taka, że kontrakt futures jest instrumentem zestandaryzowanym, a kontrakt forward przeciwnie. Standaryzacja kontraktu futures polega na tym, że wszystkie warunki tego kontraktu są z góry ustalone i narzucone (wielkość kontraktu, waluta oraz termin jego realizacji). Jedyną zmienną kontraktu jest cena ustalana teoretycznie przez prawo popytu i podaży. Z kolei kontrakt forward, jeśli chodzi o warunki umowy, jest bardziej elastyczny, klient zawierając taki kontrakt ma możliwość negocjowania z bankami szczegółów umowy.
5) Inną równie ważną różnicą jest to, że przy transakcjach forward przedmiot kontraktu musi zostać dostarczony fizycznie w określonym terminie, z tego względu, że podstawą tego rodzaju transakcji może być tylko konkretny, fizycznie istniejący przedmiot kontraktu. W przypadku kontraktu terminowego przedmiot nie musi być dostarczony fizycznie, wystarczy rozliczenie gotówkowe przepływające od inwestora, który stracił na zmianie cen do inwestora zyskującego na tej zmianie.
6) Handel kontraktami terminowymi odbywa się na rynkach regulowanych, takich jak Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie (WGPW) lub Warszawska Giełda Towarowa (WGT). Ze względu na brak szczegółowych regulacji kontrakty forward mogą być zawierane przez dowolne podmioty (najczęściej spotykaną transakcją tego typu jest bank z jednej strony i klient banku z drugiej).
  
Opcje walutowe:
1) Umowa między nabywcą opcji (posiadaczem) a sprzedawcą opcji (wystawcą) dająca prawo, a nie zobowiązanie nabywcy do kupna (opcja kupna) lub sprzedaży (opcja sprzedaży) instrumentu bazowego (np. kurs wymiany dwóch walut) przed lub w ustalonym dniu w przyszłości po określonej cenie.
2) Kupujący jest jedynie zobowiązany do zapłaty premii sprzedającemu opcję w zamian za nabycie prawa. Z kolei wystawca opcji ma obowiązek kupna lub sprzedaży instrumentu bazowego, jeśli nabywca opcji tego zażąda.
3) Finałowa data, w której opcja może zostać zrealizowana (to czy opcja będzie zrealizowana czy nie leży tylko i wyłącznie w gestii kupującego opcję), nazywana jest datą realizacji lub zapadalności opcji. Jeśli jest to opcja typu amerykańskiego może być ona zrealizowana przed zapadalnością opcji, w przypadku opcji typu europejskiego może być ona zrealizowana tylko w dniu jej zapadalności.
4) Rozliczenie opcji może nastąpić na 3 różne sposoby: rozliczenie nierzeczywiste (non-deliverable option), w której rozliczana jest tylko różnica kursowa, rozliczenie z fizyczną dostawą waluty po kursie realizacji opcji oraz rozliczenie mieszane polegające na tym, że część kontraktu rozliczana jest z fizyczną dostawą waluty, a pozostałą część rozlicza się gotówkowo.
5) Jeżeli chcemy się uchronić przed nieoczekiwanym wzrostem kursu waluty należy nabyć opcję kupna, natomiast w przeciwnej sytuacji należy kupić opcję sprzedaży.

Swapy walutowe:
1) Umowa pomiędzy dwoma partnerami, na podstawie której wymieniają się oni płatnościami w jednej walucie na płatności w drugiej walucie. Instrument ten stosowany jest najczęściej do zabezpieczenia kredytów lub inwestycji, które są oferowane w niekorzystnej walucie dla inwestora.
2) Swap opcyjny jest instrumentem składającym się z trzech elementów. Pierwszy z nich to początkowa wymiana kapitałów w jednej walucie na drugą, przy ustalonym kursie (tzw. pierwsza noga swapa). Drugim elementem jest wymiana odsetek podczas trwania swapa i następuje ona albo w regularnych odstępach czasu, albo w dacie końcowej swapa. Ostatni element to wymiana kapitałów po tym samym kursie na końcową datę swapa (tzw. druga noga swapa).
3) Kapitałowe swapy walutowe często występują na polskim rynku w postaci non-deliverable, co oznacza, że pierwsza wymiana kapitałów występuje fizycznie, następnie dochodzi do wzajemnej wymiany odsetek oraz końcowej wymiany kapitałów, które są rozliczane po kursie referencyjnym.
4) Aby uchronić się przed wzrostem kursu należy zająć tzw. długą pozycję w kontrakcie swap (czyli kupno waluty bazowej), natomiast w przeciwnym razie tzw. krótką pozycję w kontrakcie swap (czyli sprzedaż waluty bazowej).



1. Wymiana kapitału na początkową datę waluty swapa (pierwszą nogę swapa)



2. Wymiana odsetek podczas trwania swapa



3. Wymiana kapitału na końcową datę swapa (drugą nogę swapa)

Ostatnia grupa to strategie opcyjne, których jest bardzo dużo i są bardzo urozmaicone. Powstają one w skutek złożenia kilku opcji w sposób jak najkorzystniejszy dla klienta. Jedną z najprostszych strategii stosowanych w Polsce jest tzw. strategia byka (bull spread). Strategia ta polega na jednoczesnym kupnie i sprzedaży opcji tego samego typu (opcji kupna lub opcji sprzedaży), z tą samą datą wygaśnięcia, ale z różnymi cenami realizacji.


Opracował:
Szymon Urbański








Inne artykuły z tego działu: Inne artykuły: