Ostatni pełny tydzień września na rynku walutowym wprawił w zakłopotanie kolejną grupę inwestorów. Okazało się, że nic nie jest takie proste i nieskomplikowane jakby mogło się wydawać. Makroekonomiczne publikacje nie przyniosły jednoznacznej odpowiedzi w którą stronę zamierza się poruszać rynek jeśli chodzi o relacje dolara amerykańskiego z głownymi walutami. Za taki stan rzeczy odpowiadały w szczególnej mierze publikacje dotyczące amerykańskiego rynku nieruchomości oraz koniunktury gospodarczej w niektórych państwach strefy euro. W cieniu wystąpień prezesów amerykańskiej Rezerwy Federalnej czy Europejskiego Banku Centralnego, którzy jak mantrę powtarzali niepokojące opinie co do rozwoju sytuacji światowej gospodarki pozostawały decyzję banków centralnych Egiptu (podwyższenie z 11,0 do 11,5 procent podstawowej stopy procentowej) i Tajwanu (obniżenie z 3,625 % do 3,500 % podstawowej stopy procentowej) w sprawie kosztu pieniądza. Jednak nawet złe informacje napływające z gospodarki amerykańskiej nie przeszkodzi walucie USA na umocnienie się w skali tygodnia.

Gdyby z kolei informacje napływające ze strefy euro były odrobinę lepsze od oczekiwań i prognoz to dolar amerykańskie miałby ogromne kłopoty aby dotrzeć do poziomu 1,4612 za euro. A tak wszystko dobywało się w „majestacie przyzwolenia” na notowania, które nijak miały się do sygnałów z gospodarki. Kolejne niekorzystne dane z amerykańskiego rynku nieruchomości nie przeszkodziły kursowi dolara amerykańskiego w umocnieniu się względem głównych światowych walut podczas środowych notowań. Według ostatnich prognoz sierpniowa sprzedaż domów na rynku wtórnym miał wynieść 4,95 mln a wyniosła 4,91 mln nowych domów. To bardzo zły wynik. Z kolei szef FED, Ben Bernanke ostrzegał w środę, że jego oczyma to poprawy koniunktury gospodarczej w najbliższych miesiącach nie ma co oczekiwać. Na dodatek wspominał o tym, że presja inflacyjna będzie coraz silniejsza a to może być kolejnym sygnałem co do wysokości stóp procentowych. A jeśli do tego dołożyć informację, że pewien giełdowy gigant od udanych inwestycji czyli Warren Buffet rozgrzał głowy inwestorów swoimi wypowiedziami na temat zakupu akcji banku bank Goldman Sachs to obraz rynku zaczyna być coraz przejrzysty. Kwota 5 miliardów przeznaczonych na „ratowanie” spółki z sektora finansowego musi zrobić wrażenie. I oczywiście skutek został odniesiony ( ponownie w handlu pozaseryjnym cena akcji GS poszła w górę). A dolar amerykański jak to dolar amerykański. Jednego dnia dostawał zawału serca i kurs w relacji z euro spadał do poziomu powyżej 1,48 usd za euro aby kilka dni później mierzyć się z barierą 1,46 usd za euro. W końcu dolarowi udało się dotrzeć do poziomu 1,4613 usd za euro podczas piątkowego zamknięcia, chociaż w ciągu dnia były również transakcje na poziomie 1,4555 dolara amerykańskiego za euro.
W Polsce dla rynku walutowego najistotniejszą informacją była ze wszech miar słuszna decyzja RPP o pozostawieniu na dotychczasowym poziomie podstawowych stóp procentowych. Przyczyny takiej decyzji leżały zarówno ze strony doniesień o stanie polskiej gospodarki (szczególne wskazanie na dane dotyczące produkcji przemysłowej i sprzedaży detalicznej) oraz informacji dotyczących koniunktury gospodarczej w światowym systemie gospodarczym. W skali tygodnia złoty do euro spadł z poziomu 3,3068 do 3,3612 złotego za euro. Dalsze osłabianie złotego może być nieco utrudnione. Gdyby złoty względem euro spadł powyżej poziomu 3,37 złotego to najbliższy poziom oporu wynosi 3,48 złotego. Dotarcie w przyszłym tygodniu do tej granicy będzie nieosiągalne. Nie ma podstaw obecnie aby polska waluta w takim tempie zaliczała spadki. Natomiast w relacji z dolarem amerykańskim podczas piątkowych notowań przełamana została bariera 2,30 złotego i w piątkowy wieczór czasu polskiego notowanie wynosiło 2,3005 złotego. W przypadku relacji złotego do dolara amerykańskiego najbliższy poziom oporu wynosi 2,3473 złotego. Jednak kolejny spadek do tego poziomu czyli o 2 procent również może być utrudniony ze względu na układ techniczny. Tak czy inaczej spadki kursu waluty polskiej w minionym tygodniu spowodowane zostały decyzją RPP. Nie ma nic bez przyczyny. Jeśli sama decyzja czyli brak zmiany oprocentowania kosztu pieniądza była pozytywna ( pomyślmy przez chwilę o rzeszy kredytobiorców) to już jej reperkusje przyniosły spodziewany efekt. Złoty w wyniku wspomnianej decyzji zaliczył spadki notowań względem głównych walut. W nadchodzącym tygodniu powinien wystąpić lepszy klimat dla waluty polskiej. Choćby z tego powodu, ze najbliższe posiedzenie RPP będzie dopiero pod koniec października bieżącego roku.

AF
www.waluty.com
AF® Treść powyższej analizy jest tylko i wyłącznie wyrazem osobistych poglądów jej autora i nie stanowi "rekomendacji" w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). Zgodnie z powyższym autor nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podejmowane na podstawie niniejszego komentarza.