Obniżka ratingów bez wpływu na rynek PLN

Wydarzeniem numer jeden na światowych rynkach finansowych w minionym tygodniu była obniżka ratingów 9 krajów Eurolandu. Pierwsze reakcje są umiarkowane, a złoty niewiele traci względem głównych walut.

Dane makroekonomiczne dotyczące złotego z minionego tygodnia

Niewątpliwie najistotniejszym wydarzeniem w ubiegłym tygodniu była piątkowa obniżka ratingów 9 krajów Eurostrefy. Rating AAA straciła Francja (AA+), jak również Austria (AA+). O dwa poziomy zostały ścięte oceny wiarygodności kredytowej Włoch (do BBB+), Hiszpanii (A) oraz Portugalii (BB). Sama obniżka ratingów zaskakiwać nie może, wątpliwości natomiast budzi fakt oceny kredytowej Europejskiego Funduszu Stabilności Finansowej (EFSF), która w głównej mierze opierała się na najwyższych ratingach Niemiec i Francji. Przewodniczący S&P zapowiedział, że fundusz utrzyma swoją ocenę (AAA), jeśli kraje, które mają najwyższe ratingi (Niemcy, Finlandia, Holandia, Luksemburg) zwiększą swoje zaangażowanie w EFSF.

Pozostałe warte odnotowania wydarzenia poprzedniego tygodnia sprowadzały się do spotkań kanclerz Niemiec Angeli Merkel oraz konferencji prasowej po decyzji ECB w sprawie stóp procentowych.

W poniedziałek kanclerz naszych zachodnich sąsiadów po rozmowach z prezydentem Francji Nicolasem Sarkozym zapewniła, iż dwie najsilniejsze gospodarki Eurolandu zamierzają podpisać zobowiązanie w sprawie unii fiskalnej jeszcze w styczniu. Dowiedzieliśmy się też, że bez postępów w Grecji, nie będzie kolejnej transzy wypłaty pomocy dla Aten. Z kolei szczegóły dotyczące podatku od transakcji mają być znane do końca miesiąca.

Po wtorkowych rozmowach kanclerz Niemiec z szefową MFW – Christine Lagarde nie otrzymaliśmy żadnego komunikatu prasowego. Natomiast w środę doszło do spotkania Merkel – Monti, po którym kanclerz wyraziła uznanie dla reform przeprowadzanych we Włoszech. Jednocześnie padła deklaracja, że Niemcy są skłonne przekazać w początkowej fazie więcej kapitału do ESM, aby go dodatkowo wzmocnić.

Druga część minionego tygodnia przyniosła również dwie duże udane akcje długu Włoch oraz Hiszpanii. Rentowności obligacji tych krajów kontynuują trend spadkowy.

W czwartek ECB pozostawiło stopy procentowe na niezmienionym poziomie. Jednocześnie podczas konferencji prasowej prezes Europejskiego Banku Centralnego Mario Draghi oświadczył, że spodziewa się odbicia gospodarki Eurostrefy w tym roku. Przeprowadzona operacja 3-letnich pożyczek, zdaniem prezesa ECB, zakończyła się sukcesem, a tym samym bank centralny oczekuje również znacznego popytu na LTRO w kolejnym przetargu.

W Stanach Zjednoczonych z raportu Fed o stanie amerykańskiej gospodarki dowiedzieliśmy się, że poprawa sytuacji dotyczy większości regionów. Tym razem jednak rozczarowały same odczyty makro: sprzedaż detaliczna oraz zmiana zatrudnienia w sektorze pozarolniczym ukształtowały się poniżej oczekiwań. Na koniec tygodnia poznaliśmy odczyt ważnego indeksu nastrojów przygotowywanego przez Uniwersytet Michigan (który wzrósł znacznie silniej, niż się tego spodziewano).

Z danych dotyczących bezpośrednio Polski, warto odnotować fakt, że RPP pozostawiła stopy procentowe na niezmienionym poziomie, a wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych wyniósł w grudniu 4,6% r/r (zgodnie z oczekiwaniami).

INDEKS_PLN

Obniżka ratingów większości krajów Eurolandu (9 z 17) może nieść poważne konsekwencje dla rynku złotego, chociaż nie jest to wcale pewne. Inwestorzy przywykli już do ciągłej obecności agencji w mediach, a o cięciu ratingów było wiadomo od dawna. Decyzja nie jest zatem zaskoczeniem i nie musi mieć znaczącego wpływu sytuację na rynku złotego w najbliższym czasie.

Na indeksie PLN od kilku tygodni kształtuje się średnioterminowa konsolidacja. Kluczowe w tym tygodniu będą w mojej opinii ponownie wsparcia rozciągające się pomiędzy dolnym ograniczeniem nakreślonej konsolidacji (72,16 pkt), a historycznymi minimami (72,04 pkt). Jeśli podaż na syntetycznym indeksie złotego nie zdoła przebić wskazanej strefy (będzie do trzecie podejście do nakreślonych poziomów), to szanse na dalsze poważne osłabienie złotego w ciągu najbliższych kilku tygodni zdecydowanie zmaleją. Sygnałem do zmiany trendu na tym rynku będzie dla mnie pokonanie oporów umiejscowionych w okolicach 72,70 pkt.

EURPLN

Za nami tydzień dynamicznego umocnienia złotego względem euro. Kurs EURPLN odbił się ponownie od kluczowych oporów rozciągających się pomiędzy 4,51 a 4,5850, a tym samym nie mamy sygnałów do dalszej deprecjacji złotego względem unijnej waluty. Prawdopodobnym scenariuszem w najbliższym tygodniu na rynku PLN będzie test ostatnich lokalnych minimów (4,3824). Jeśli nie napłyną dalsze niekorzystne informacje dotyczące strefy euro, wówczas podaż z tym wsparciem nie powinna mieć większych problemów. W takim wariancie celem dla kursu EURPLN w najbliższym tygodniu będzie atak na ograniczenia znajdujące się na 4,30.

Poziomem obrony dla takiego scenariusza pozostaje wspomniana wcześniej bariera umiejscowiona na 4,51, którą wyznacza 61% zniesienie sekwencji spadkowej ukształtowanej na wykresie EURPLN w latach 2009 – 2010.

USDPLN

Prospadkowo wygląda sytuacja na drugiej najważniejszej parze złotówkowej – USDPLN. Na wykresie w ostatnich tygodniach ukształtowała się formacja klina kończącego, która charakteryzuje zakończenie dotychczasowego trendu. Potwierdzeniem dla niej był ubiegłotygodniowy test górnego ograniczenia tej formacji, które w okolicach 3,53 zbiega się ze szczytami z 2010 roku oraz ważnym zniesieniem sekwencji spadkowej ukształtowanej na tej parze od ekstremum w 2009 roku.

Sygnał kontynuacji spadków na tej parze otrzymamy w momencie zniżki kursu poniżej 3,40 (patrz wykres powyżej). Takie wydarzenie otworzyłoby drogę do dalszego umocnienia złotego względem amerykańskiego dolara, a pierwsze poważne wsparcia dla nakreślonego wariantu znajdują się dopiero w okolicach zgęszczeń DiNapolego ubiegłorocznych sekwencji wzrostowych (3,1950 – 3,2180).

CHFPLN

Rezygnacja ze stanowiska prezesa Szwajcarskiego Banku Narodowego Phillipa Hildebranda od razu uaktywniła stronę podażową na parze EURCHF. Co prawda minimalny kurs EURCHF narzucony przez SNB jest utrzymywany (1,20), to jednak podaż zdołała go zepchnąć do najniższych od września ubiegłego roku poziomów (czyli od momentu wprowadzenia minimum).

Czy helwecki bank będzie w stanie go utrzymać? Przy obecnym poziomie dynamiki kształtowania się cen w Szwajcarii (deflacja) uważam, że misja SNB jest niezagrożona, a tym samym w dalszym ciągu główny wpływ na kształtowanie się kursu CHFPLN będzie miała sytuacja na EURPLN. Przewidywane umocnienie złotego powinno doprowadzić ostatecznie do wybicia ze średnioterminowej konsolidacji dołem. Aprecjacja naszej waluty może w najbliższych tygodniach doprowadzić do spadku kursu CHFPLN nawet w okolice 3,45 (patrz wykres powyżej).

GBPPLN

Kurs GBPPLN znacznie przebił poziomy z 2010 roku, a udało mu się dotrzeć w okolice 5,57, a więc szczytów z 2009 roku (apogeum poprzedniego (?) kryzysu). Póki co opór ten jest niezagrożony, a ogół czynników technicznych wskazuje na odwrócenie trendu na tej parze. Szczególnie widać to na danych tygodniowych, gdzie wskaźniki impetu osiągnęły poziomy z 2004 roku, a na wykresie pojawiła się formacja objęcia bessy, która daje wyraźny asumpt do umocnienia złotego względem brytyjskiej waluty. Sygnałem do dalszych spadków będzie pokonanie ostatnich lokalnych minimów (5,23 – 5,25), co teoretycznie powinno otworzyć drogę otwierającym krótkie pozycje do wsparć znajdujących się nawet tuz powyżej poziomu 5 złotych za funta. Niemniej jednak, jest to prawdopodobnie perspektywa najbliższych tygodni, a nie dni.

Dane makroekonomiczne dotyczące złotego w nadchodzącym tygodniu.

Pierwszy dzień rozpoczynającego się tygodnia, to praktycznie pusty kalendarz makro oraz dzień wolny w Stanach Zjednoczonych.

We wtorek powinniśmy poznać pakiet danych z Chin (PKB, produkcja przemysłowa, sprzedaż detaliczna) oraz dwa wskaźniki nastrojów: niemiecki ZEW i amerykański NY Empire State.

W tym tygodniu napłynie również kilka istotnych figur dla gospodarki brytyjskiej: inflacja CPI (wtorek), raport z rynku pracy (środa) oraz sprzedaż detaliczna (piątek).

Bogaty kalendarz makro dotyczy również Stanów Zjednoczonych. W tym tygodniu poznamy takie odczyty jak: produkcja przemysłowa (środa), wnioski o zasiłek dla bezrobotnych, indeks Fed z Filadelfii oraz inflacji CPI (czwartek).

Ponadto rozpoczyna się kolejna misja MFW/ECB/UE w Grecji, a a w drugiej części tygodnia będzie miała miejsce aukcja obligacji Hiszpanii oraz spotkanie Merkel-Sarkozy-Monti poświęcone kryzysowi zadłużenia.

...Więcej informacji w załączniku

Dawid Jacek
EFIX Dom Maklerski S.A.

az