W ostatnim czasie obserwujemy w przypadku par złotowych wyhamowanie spadków, ale dopóki nie dojdzie do pokonania kluczowych oporów (4,2600 dla EUR/PLN i 3,2550 dla USD/PLN) ryzyko kontynuacji silnej aprecjacji złotego pozostaje.

Rynek polski

Po środowym optymistycznym handlu na giełdach europejskich doszło wczoraj do kontynuacji wzrostów, ale w ograniczonym stopniu. Warszawski parkiet nie był tutaj wyjątkiem i przy obrocie przekraczającym nieznacznie 780 milionów złotych doszło do wygenerowania zysków rzędu 0,4% w przypadku WIG i prawie 0,3% na WIG20.

Nadal brakuje istotnych publikacji makroekonomicznych z polskiej gospodarki i uwidocznia się wyczekiwanie inwestorów na to, co wydarzy się za granicą. Biuro Inwestycji i Cykli Ekonomicznych oczekuje, że bezrobocie w najbliższym czasie może wzrosnąć, co potwierdza Wskaźnik Rynku Pracy rosnący od sierpnia ubiegłego roku. Mimo, że dynamika wzrostu słabnie to prognozy wskazują na dalszy wzrost odsetka bezrobotnych. Tym bardziej, że po okresie dość umiarkowanej zimy mamy obecnie do czynienia ze znacznym spadkiem temperatury, który wpłynie z pewnością na sektor budowlany i nie tylko. Na dzisiaj w kalendarzu nie ma przewidzianych publikacji z Polski i oczy inwestorów skierowane będą za Ocean.

Polski złoty względem głównych walut nadal pozostaje mocny. Sygnalizowane wyhamowanie aprecjacji widoczne jest poprzez brak nowych dołków. Na parze USD/PLN kurs cały czas utrzymuje się w pobliżu bariery wsparcia: 3,2000 – 3,1900. Z technicznego punktu widzenia dopóki pozostajemy poniżej 3,2550 (lokalny opór i jednocześnie sygnalna) nie może być mowy o zainicjowaniu silniejszej korekty – osłabienia złotego. Na rynku pary EUR/PLN mamy praktycznie analogiczną sytuację. Pozostawanie notowań w kanale 4,2100 – 4,1800 pozostawia w mocy dominujący od 9 stycznia kanał aprecjacji złotego. Tutaj, aby można było mówić (w ujęciu analizy technicznej) o impulsach pro wzrostowych kurs musiałby pokonać rejon figury 4,2600.
 
Rynek światowy

Umiarkowane wzrosty w Europie i USA podczas wczorajszego handlu (DAX +0,59%, a S&P500 +0,11%) w połączeniu ze spadkową dzisiaj sesją w Azji sprawia, że ostatni dzień tego tygodnia rozpoczął się na parkietach Starego Kontynentu od przeceny głównych indeksów giełdowych. Poznane w czwartek dane z amerykańskiego rynku pracy (liczba wniosków o zasiłek dla bezrobotnych) nie kontynuowały trendu z środy i wypadły nieznacznie lepiej w porównaniu do oczekiwań ekonomistów. Cotygodniowa liczba nowych zgłoszeń spadła bowiem do 367 tysięcy (prog. 371 tysięcy) z poziomu 379 tysięcy. Zatem dzisiejszy comiesięczny raport z rynku pracy USA może zadecydować o kierunku dalszych zmian na najbliższe dni. Po ostatnich nieoczekiwanych spadkach stopy bezrobocia rynek oczekuje stabilizacji na poziomie 8,5% z jednoczesnym spadkiem dynamiki zatrudnienia w sektorze pozarolniczym i prywatnym. Tym samym kluczowe zmiany nastąpić dzisiaj mogą w godzinach popołudniowych.

Widoczne na przestrzeni ostatnich dni zakotwiczenie się notowań w górnej przestrzeni wahań cały czas potwierdza utrzymującą się presję w kierunku słabego dolara względem euro. Cały czas jednak rynek nie ma siły, aby pokonać kluczową strefę oporu 1,3210 – 1,3230. Z technicznego punktu widzenia zagrożenie wybicia się kursu górą nadal jeszcze wydaje się realne – obowiązuje formacja na kształt diamentu (wykres H4). Ostatecznym zanegowaniem takiego scenariusza byłby spadek cen poniżej dolnej bariery konsolidacji: 1,3040 – 1,3020. Analizując dzisiejszy obraz poranny w korelacji z innymi rynkami (np. rynkiem towarowym – aluminium) przyjąć można założenie, że przebieg dzisiejszej sesji może okazać się kluczowy dla dookreślenia dalszego kierunku na rynku tej pary.

dr Jarosław Klepacki
Arkadiusz Wiśniewski

es