Grupa:
Inwestycje.pl Waluty.com Kantory.pl Investing.pl Fundusze24.pl TwojeFinanse.pl Forum-Prawne.pl Sfera-Finansow.pl
oferty biznesowe   giełda samochodowa   oferty pracy   english version

Czasy na świecie:

Nowy Jork (USA) 18:27:28 -6h
Tokio (Japonia) 08:27:28 +8h
Sydney (Australia) 09:27:28 +9h
Londyn (Anglia) 23:27:28 -1h
kursy walut | Waluty.com.pl

Artykuł

Menu artykułu

Treść artykułu

Formacje

18.04.2006 09:41 wtorek

Wykresy przedstawiające ruchy cen akcji można podzielić na dwie grupy: wykresy liniowe i wykresy słupkowe. Wykresy liniowe stosowane są zazwyczaj, gdy w przyjętym okresie (np. jeden dzień) mamy do czynienia tylko z jedną pojedynczą wartością notowania kursu.
Tego rodzaju wykresy stosujemy na rynkach, gdzie cena akcji (lub jednostki funduszu, obligacji itp.) ustalana jest według jednolitego kursu dnia i ulega zmianie tylko z dnia na dzień.

Formacje (klasyczna analiza techniczna)

Obserwując przebiegi zmian kursowych zauważamy wiele rozmatych konfiguracji. Choć praktycznie jest ich nieskończoność, wykryto powtarzalność pewnych wzorów. Co ciekawsze, następujące po nich przebiegi krzywej kursowej wskazują na pewne stałe zależności. Pozwala to, po rozpoznaniu określonej formacji, przewidywać dalsze zmiany cen.
Formacji tych jest znaczna ilość, praktycznie liczy się tylko kilkanaście wzorów. Poniżej opisano 8 najważniejszych. Ich identyfikacja jest w większości przypadków łatwiejsza od analizy fal Elliota, nie trzeba też stosować do nich komputerowych obliczeń. Cieszą się one znacznym powodzeniem. Trzeba jednak dodać, że wychwycenie formacji nie jest bynajmniej zjawiskiem codziennym. Jest to więc zabawa dla tych, co wchodzą lub wychodzą z rynku co najwyżej kilka razy w roku.

Przyjętą zasadą rozpoznawania formacji, jest:

łączenie wykresu zmian cen ze zmianami obrotu (akcjogramy). Pomaga to rozpoznawać właściwą konfigurację. Przyjmuje się bowiem, na co zresztą zwracali uwagę zarówno Elliot jak i Dow, ze wielkość obrotu zbieżna jest z kierunkiem zmian cen, a nawet często go wyprzedza. Jeśli ceny rosną i obrót rośnie, mamy dobre podstawy sądzić o trendzie zwyżkowym. Jeśli spadają i spada obrót to o zniżkowym. Jeśli tej zgodności nie ma, istnieje niebezpieczeństwo zmiany tendencji cenowej.
wykreślanie dolnej i górnej granicy wahań kursowych wybranego wycinka krzywej kursowej jako tzw. linii wsparcia (na dole) i linii oporu (u góry) - tworzą one proste figury geometryczne, co ułatwia identyfikacje formacji.
Do najciekawszych formacji należy:

Kanał - Poziomo lub pod pewnym kątem ustawiający się zygzak ruchu cen. Jego cechą charakterystyczną jest to, że zmiany cen zawierają się regularnie między równoległymi do siebie liniami wsparcia i oporu.
Powstanie kanału oznacza wyczekiwanie nieuchronnej tendencji (niekoniecznie odwrócenie, może to być np. przyspieszenie wzrostu) - im dłuższy kanał, tym zmiana silniejsza i długotrwała.
W praktyce warszawskiej giełdy formację kanału obserwowano dość często.

Reguła 50 % - Jeżeli mamy 2 - 4 % przebicia linii oporu i towarzyszy temu znaczący wzrost obrotów można się spodziewać istotnego wzrostu kursów (rzędu 20 - 40 %). Najważniejsze jednak, ze korygująca fala spadkowa wynosi w takiej sytuacji, ze znaczną regularnością, połowę tego wzrostu. Po takim wzniesieniu następuje spadek wynoszqcy 50 % poprzedzającego go wzrostu.
Podobnie dzieje się w przypadku przebicia linii wsparcia formacji w dół. Występujący wówczas głęboki spadek powoduje następnie "odbicie" w górę, wynoszące ok. 50 % poprzedzającej je obniżki. Zjawisko to znalazko powszechne potwierdzenie na WGPW. Warto jednak wspomnieć, że nie każde przebicie pociąga za sobą znaczny ruch ceny. Aby nie zadziałać zbyt wcześnie zaleca się sprawdzić, czy wynosi ono co najmniej 3 % ceny (tzw. zasada filtru cenowego) i czy utrzymło się przynajmniej przez dwie sesje (zasada filtru czasowego)

Trójkąty, kliny. Względnie najpewniejsze wskazanie daje trójkąt symetryczny. Charakteryzuje się on zbliżonym kątem nachylenia obu ramion w stosunku do osi poziomej. Jeśli krzywa kursu zacznie przebijać linię wsparcia lub oporu, nie długo nastąpi silna zmiana cen. Pojdą w górę jeśli przebicie nastąpi w tym samym kierunku, w dół, jeśli przekroczona zostanie linia wsparcia.
Informacje te jednak muszą być potwierdzone odpowiednimi tendencjami w poziomie obrotów. W pierwszym przypadku muszą rosnąć, w drugim maleć.
Interesującym jest, że taki sam trójkąt, tyle że zwrócony wierzchołkiem w przeciwną stronę, nie daje praktycznie żadnych wartościowych wskazań.
Interesującą natomiast odmianą jest trójkąt prostokątny. Charakteryzuje się on tym, że jeden z jego boków stanowi linię poziomą. Pokazuje on w dość czytelny sposób kierunek trendu. Jeśli jego poziomy bok jest jednocześnie linią oporu (czyli znajduje się u góry) - spodziewać należy się dużego przyspieszenia wzrostu kursu, jeśli pozioma linia jest u dołu - szybkiego spadku.
Odmianą formacji trójkąta są kliny. Ich cechą charakterystyczną jest to, że oba ramiona trójkąta nachylone są w tym samym kierunku. Ciekawym jest to, że kierunek zwrotu klina (w górę czy w dół) jest odwrotny w stosunku do występującego trendu. W przypadku trendu zwyżkowego tłumaczy się to próbą zdyskontowania przez inwestorów części zysków powstałych dzięki hossie. Choć wówczas ceny spadają, to jednak fakt ten w krótkim czasie przyciąga nowych inwestorów Zachęceni obniżonymi cenami wchodzą na rynek, wywołując po pewnym czasie szybki wzrost kursów.
Odwrotnie będzie się działo przy rynku zniżkującym. Wstrzymanie się ze sprzedażą w obawie przed poniesieniem strat powoduje przejściowe powstanie nadwyżki popytu nad podażą. Późniejsza jednak poprawa cen doprowadzi do całkowitej odmiany tej relacji. Mianowicie popyt początkowo jeszcze wzrośnie, u inwestorów powstanie obawa przed przegrzaniem koniunktury i ceny spadną.

Głowa i ramiona. Uznaje się ją za jedną z najbardziej wiarygodnych wskazań zmiany trendu. Pojawienie się formacji oznacza moment przejścia trendu zwyżkującego w zniżkujący. W przypadku pojawienia się formacji symetrycznie odwróconej (głowa i ramiona w pozycji "nietoperza") na rynku zniżkującym, fakt ten interpretować należy jako zmianę w kierunku rynku zwyżkującego

Wachlarz. Jest to pęk linii wychodzących z jednego punktu, które tworzą linie wsparcia (względnie oporu) dla kształtujących się w kolejnych okresach linii trendu. Oznacza to sytuację, kiedy w następujących po sobie okresach powstają odmienne trendy cenowe.
Przy rynku zwyżkującym formacja ta sygnalizuje stopniowe osłabienie. Dawna linia wsparcia tego trendu staje się w tej formacji na krótki czas, linią oporu. Ostrzeżenia o zmianie przychodzą tu stopniowo. Przekroczenie linii pierwszej i drugiej jest poważnym sygnałem niebezpiecznego zwrotu trendu cenowego. Przekroczenie trzeciej linii zdecydowanie oznacza ukształtowanie się nowego niekorzystnego poziomu cen.
Podobne rozumowanie należy zastosować w przypadku wachlarza występującego przy trendzie zniżkującym. Wówczas pojawienie się tej formacji oznacza poprawę trendu cenowego. Formację tę możemy znaleźć analizując tylko dość długie okresy. W krótkich odcinkach czasu można bowiem pomylić trend z przejściowymi fluktuacjami.

Flagi, proporczyki. Są to krótkotrwałe (ok. miesiąca) wyłamania ze względnie spokojnych trendów zniżkujących lub zwyżkujących.
Cechą charakterystyczną są tu dwie rzeczy: pierwsza - wychylające się z linii trendu drzewce (duży skok ceny), druga - przeciwne do kierunku trendu nachylenie krótkiego kanału zmienności kursów. Po ok. miesiącu ceny akcji wracają do poprzedniego trendu. Bardzo podobne do flag są tzw. proporczyki. Różnica polega jedynie na tym, że na drzewcu wisi nie pochylony prostokąt, a trójkątny proporzec. Interpretacja zachowań rynku - taka sama jak flagi.

Spodek (spodek odwrócony). - hiperboliczny przebieg wzrostu (spadku) cen, zapowiada głęboką zmianę tendencji.
Często spodek kończy się płaską, krótką platformą. Jest to przejściowe ustabilizowanie ceny, po którym następuje silny wzrost. Taka postać akcjogramu stanowi bardzo dobre wskazanie dla inwestora, ponieważ wie on, że spodziewany, gwałtowny ruch ceny jest bardzo blisko.

Inne. Należą do nich m.in. formacja diamentu, trzech szczytów, potrójnego dnia, formacja "M" i "W'. Występują one jednak albo rzadko, albo ich prawidłowa identyfikacja nastręcza nieprofesjonaliście poważnych kłopotów.








Inne artykuły z tego działu: Inne artykuły: