Złoto potaniało w środę o 2,9% do 3737 USD za uncję, wyraźnie przebijając poziom 3800 USD, który jeszcze na początku tygodnia analitycy uważali za ważne psychologiczne wsparcie, jak podaje Comparic. Od styczniowego rekordu na poziomie 5594,82 USD metal stracił już około jedną trzecią wartości.
Co napędza wyprzedaż?
„Uważamy, że wyprzedaż odzwierciedla narastającą presję ze strony umacniającego się dolara amerykańskiego, rosnących rentowności obligacji skarbowych i oczekiwań na dalsze zacieśnianie polityki pieniężnej”, ocenia Naeem Aslam, dyrektor ds. inwestycji w Zaye Capital Markets. Dolar chwilowo wspiął się w środę na nowe 19-miesięczne maksimum, co dodatkowo ciąży kruszcowi wycenianemu w tej walucie.
Jastrzębie oczekiwania wzmocniły środowe wypowiedzi Christophera Wallera, członka Rady Gubernatorów Fed, który stwierdził, że bank centralny powinien w grudniu podnieść stopy o pół punktu procentowego albo zapowiedzieć szybsze zacieśnianie w 2027 roku. Wcześniej, we wtorek, podobny ton prezentowali John Williams i Alberto Musalem, jak podaje Comparic.
Narzędzie CME FedWatch wycenia prawdopodobieństwo grudniowej podwyżki stóp o 25 punktów bazowych na 95%, a ruch o 50 punktów bazowych tylko na 5%. Inwestorzy czekają na protokół z posiedzenia Fed z 27-28 października, który ma pokazać, jak szeroko w FOMC podzielane są obawy o uporczywą inflację.
Obraz techniczny
Konrad Ryczko, dyrektor wykonawczy i analityk DM BOŚ, zwraca uwagę, że od sierpniowego szczytu w rejonie 4664,51 USD kurs złota pozostaje w wyraźnym trendzie spadkowym. Po nieudanym odbiciu z początku listopada notowania znów zeszły poniżej strefy 3925-3975 USD. „Dynamiczna, nieprzerwana seria spadkowych świec wskazuje na silną presję podażową”, podkreśla ekspert, według którego przełamany obszar jest teraz kluczowym oporem.
Co to oznacza dla domowego budżetu?
Dla osób posiadających złoto bieżąca sesja oznacza dotkliwy spadek wartości portfela. Pośrednio ważniejsze dla przeciętnego gospodarstwa domowego mogą okazać się konsekwencje jastrzębiej polityki Fed: rosnące rentowności obligacji i mocniejszy dolar sygnalizują, że stopy procentowe w USA mogą pozostać wysokie dłużej, co historycznie wywiera presję na oprocentowanie kredytów.
Źródła: comparic.pl

